Jakub Wyszkowski

Później zacząłem iść bardziej w kierunku faktycznego zrozumienia tematu, który jest mi potrzebny do olimpiady lub którym się zainteresowałem. Zacząłem czytać więcej książek, rozmawiać z ludźmi i AI oraz próbować w pełni zrozumieć temat. Dodatkowo pomogły mi fiszki i metoda Feynmana.

Ciężko powiedzieć, ale chyba głównie dlatego, że mamy jedno życie i zawsze jest fun, gdy coś osiągniesz, wygrasz, zbudujesz.

W porównaniu do dostania się na studia z matury wydaje mi się, że tutaj wystarczy o wiele mniej pracy - przynajmniej jeśli chodzi o olimpiady, w których ja brałem udział. Chociaż to może być błędne odczucie.

Kiedyś tak myślałem. Teraz widzę, że jeśli przed tym, jak się uczysz, nie będziesz robił czegoś bardziej dopaminowego, to nauka jest wciągająca i pasjonująca.

Wiąże się to z tym, że czasami po prostu przestaję widzieć sens w tym, co robię. Jak sobie z tym radzę? Najczęściej po prostu próbuję przemyśleć, w jakim idę kierunku. Jeżeli faktycznie dochodzę do wniosku, że to jest ten kierunek, w którym chcę iść, to mimo wszystko próbuję przełamać ten pierwotny opór i dalej iść w kierunku tego celu. Czasami pomaga mi w tym rozmowa z kimś, czasami nawet bez tego daję jakoś radę, ale nie mam jednej recepty na to.

Sądzę, że takim głównym błędem, jeżeli chodzi o tę moją przygodę z ekonomią, przedsiębiorczością i tym całym środowiskiem, jest to, że nie wykorzystałem tej wiedzy praktycznie, pomimo tego że - jak sądzę - były takie okazje.

Co mi dała ta lekcja, ta porażka? Na pewno to, że widzę, że jeżeli chcę rozpoczynać taką działalność czy takie przedsięwzięcie, to potrzebuję przynajmniej 90% skupienia właśnie na tym - żeby odstawić inne rzeczy na bok w jak największym stopniu i przynajmniej w tych początkowych etapach skupiać się na tym jak na głównej rzeczy, którą robię. Sądzę, że to tak naprawdę w większości takich projektów przynosi największe rezultaty.

I też pewnie języków - na przykład drugiego języka obcego, jakiegoś niemieckiego czy hiszpańskiego. Widzę teraz, że właśnie takich kompetencji mi trochę brakuje i będę musiał w tym kontekście nadganiać. Więcej matematyki ułatwiłoby mi uzyskiwanie lepszych wyników przy mniejszym wysiłku i krótszym czasie przygotowań.

Teraz wydaje mi się, że była to Międzynarodowa Olimpiada Ekonomiczna, bo naprawdę otworzyła mi trochę oczy na to, jak sytuacja wygląda w innych krajach, i pozwoliła mi poznać osoby z różnych krajów, których w innym przypadku ciężko byłoby poznać.